Projekt siedliska w Krzemienicy

Projekt siedliska w Krzemienicy obejmuje budynek mieszkalny jednorodzinny, budynek gospodarczy oraz wiatę garażową na dwa samochody. Wszystkie te elementy współczesnej zabudowy zagrodowej zostały zaprojektowane tak, aby tworzyły jedną architektoniczną całość, z jednoczesnym zachowaniem odrębnego charakteru poszczególnych części. Aby podkreślić rozproszony układ zabudowy budynek mieszkalny rozdzielono funkcjonalnie na dwie strefy: mieszkalną i dzienną. Dzięki temu uzyskano wizualnie trzy osobne elementy, które poprzez połączenie płaskimi zadaszeniami, tworzą urozmaicony układ zabudowy siedliskowej. Trzy odrębne proste bryły, przekryte dachem dwuspadowym zdecydowanie lepiej wpisują się w malowniczy pejzaż mazowieckiej wsi, w otoczeniu stawów i łąk oraz nawiązują swoją ponadczasową formą do lokalnej architektury. Działka, na której realizowane są budynki, podlega ochronie krajobrazu kulturowego oraz ochronie stanowisk archeologicznych, w związku z czym projektowane siedlisko musiało spełnić szereg wymogów. Od zachowania szaty roślinnej, śródpolnej i łąkowej, po obowiązek uwzględnienia regionalnych wzorców architektury. W projekcie zachowano rozproszenie zabudowy, obowiązujące proporcje, kąt nachylenia połaci dachowych oraz lokalne materiały wykończeniowe, które udało się pogodzić z nowoczesnym charakterem projektowanych budynków. Współczesne akcenty, które wyróżniają zabudowę to: rezygnacja z okapów, proste formy, duże przeszklenia od południa i zachodu, jak również szerokie zadaszenia tarasów i wejścia, które zapobiegają przegrzewaniu się wnętrz w porze letniej oraz nadają budynkom indywidualnego wyrazu. Zostały one wyróżnione kolorystycznie i materiałowo białym, gładkim tynkiem elewacyjnym, dzięki czemu urozmaicono parterowe, proste i zwarte bryły budynków. Elewacje w większości wykończono płytką klinkierową w kolorze grafitowym, uzupełnione akcentami kolorystycznymi w postaci drewnianej okładziny w układzie pionowym z impregnowanego drewna, świerku skandynawskiego w kolorze jasnego brązu. W budynkach zastosowano drewniano-aluminiową stolarkę okienną i drzwiową, dwuspadowe dachy pokryto płaską dachówką betonową w kolorze grafitowym. Budynki posadowiono na płytach fundamentowych, aby zminimalizować głębokość wykopów i ograniczyć prace ziemne ze względu na ograniczenia wynikające z ochrony archeologicznej i krajobrazowej. Istotnym czynnikiem projektowym był również przyszły czas realizacji obiektu, w związku z czym zdecydowano się na wykorzystanie w budowie prefabrykatów. Konstrukcję nośną budynków zaprojektowano w technologii prefabrykowanej keramzytobetonowej z uzupełniającymi elementami żelbetowymi. Naturalny kolor oraz fakturę betonu, po odpowiednim przygotowaniu i impregnacji, postanowiono wykorzystać w przyszłej aranżacji wnętrz. Do więźby dachowej natomiast użyto prefabrykowanych wiązarów drewnianych oraz kratownic stalowych, przy większej rozpiętości w części dziennej budynku mieszkalnego.